Lichtjesroute 60 jaar

Zestig jaar geleden ontstond de Lichtjesroute

Op 15 september 1944 was Maastricht de eerste Nederlandse stad die werd bevrijd. Twee dagen later bevrijdden nog geen vijftig Amerikanen Eindhoven. Na de tweede bevrijding, op 18 september, voerden de Duitsers met 76 bommenwerpers een luchtaanval uit, waarbij 228 huizen werden verwoest en 190 doden vielen.

In Eindhoven wordt nog traditiegetrouw op 18 september het bevrijdingsvuur ontstoken. Ook begint op 18 september de Lichtjesroute. De eerste Lichtjesroute werd op 18 september 1945 gehouden en heette toen nog Lichtjesdag.

Veel kaarsen en vetpotjes, maar al snel stond het elektrisch licht centraal. In de personeelswinkel van Philips kon je de ‘lichtlat’ kopen, een lat van een meter lang met daarin lampen in de kleuren van de Nederlandse vlag. Zelfs in een fietsband werden lampjes aangebracht, laat een tekening in de Philipskoerier uit 1952 zien. Daar deed het fietsende paartje aan denken dat tijdens de afgelopen Lichtjesroute op het Burghplein was te zien. Ook hun fietswielen zaten vol met lampjes.

Het bevrijdingsfestival vond vijftien jaar niet plaats. Toen de televisie elke avond ging uitzenden, werd het steeds moeilijker aan vrijwilligers te komen. Die keken liever naar Mies Bouwman en de Mounties. In 1969 brandden de lampjes voor de laatste keer. Het duurde vijftien jaar eer de Lichtjesroute weer terugkwam. De vrijwilligers moesten opnieuw beginnen, want het meeste materiaal was verdwenen. De elektriciteitsdraden waren gebruikt voor nieuwbouw in de wijk Woensel en het verhaal gaat dat de meeste lichtornamenten in Ponypak Slagharen zijn beland.

Wat betreft de Lichtjesroute fungeert het  boek ‘Kijk ‘ns aan! Lichtjesroute Eindhoven’ als lichtbaken. Het is geschreven door Anneke van Alphen en Dorothée Foole (1997).

Over de Lichtjesroute is ook veel te vinden op deze website, met oude en nieuwe foto's door elkaar:  http://www.xs4all.nl/~yenm/Toenennu/eindhovencentrum/lichtjesroute.htm

foto: Karel Smit